Dijital yakınlaştırma, dijital bir fotoğraf veya video görüntüsünün kesin görüş açısını azaltma yöntemidir . Görüntüyü orijinaliyle aynı en boy oranına sahip bir alana kırparak ve görüntüyü orijinalinin boyutlarına ölçeklendirerek gerçekleştirilir . Kameranın optikleri ayarlanmaz. Elektronik olarak gerçekleştirilir, bu nedenle optik çözünürlük kazanılmaz. Dijital yakınlaştırma, bazen yapay zekayı da içeren hesaplama açısından pahalı algoritmalarla geliştirilebilir.
Kayıplı sıkıştırma yapan kameralarda , dijital yakınlaştırma, sıkıştırma nedeniyle detay kaybı yaşanmadan önce uygulanabildiği için, sonradan işleme aşamasında büyütmeye tercih edilir. Kayıpsız formatta kaydeden kameralarda ise, sonradan işleme aşamasında yeniden boyutlandırma, dijital yakınlaştırmaya eşit veya ondan daha iyi sonuçlar verir.
Düşük fiyatlı kameralı telefonlar yalnızca dijital zoom kullanır ve optik zoom özelliğine sahip değildir; birçok üst düzey telefonda ise optik zoom simülasyonuna olanak tanıyan sabit telefoto lensler de dahil olmak üzere ek arka kameralar bulunur. Tam boyutlu kameralarda genellikle optik zoom lensi bulunur, ancak bazıları mümkün olan en uzun optik odak uzaklığına ulaşıldığında otomatik olarak dijital zoom uygular. Profesyonel kameralarda genellikle dijital zoom özelliği bulunmaz.
bozulmamış yakınlaştırma sınırı
Optik zoomlu bir kamera, optik sınırına kadar yakınlaştırılabilir ve bazen dijital zoom ile daha fazla yakınlaştırmaya izin verilir. Dijital zoom, görüntüyü büyütmek için optik görüntünün merkez alanını kullanır. Görüntü boyutunu küçülterek, dijital zoom, çıktı görüntüsünün bozulmasına neden olmadan gerçekleşir ve bazı kameralarda “bozulmamış görüntü” modu veya görüntü bozulma göstergesi bulunur.
Dijital Zoom
Zoom, kameralarda yaygın bir özelliktir ve nesnenin daha yakın görünmesini sağlamak için kullanılır. Cep telefonlarındaki kameralarda da genellikle zoom özelliği bulunur, ancak çoğunlukla dijital zoom’dur.
Dijital yakınlaştırma iki şekilde uygulanır:
Kırpma – yazılım, öznenin telefon ekranında daha büyük görünmesi için görüntüyü kırpar, ancak ortaya çıkan görüntü kameranın maksimum çözünürlüğünden daha küçüktür. Öznenin fotoğrafı, kırpılmamış bir fotoğraftan daha fazla ayrıntı içermez.
Uzatma – bu, kırpmaya benzer ancak kırpılan fotoğrafı seçilen çözünürlüğe kadar uzatır. Uzatma işlemi, yalnızca kırpılan fotoğraftaki bilgileri kullanan bir algoritma tarafından yapıldığı için ek ayrıntı görünmez.
