Dahili FM radyo alıcısı artık temel bir özellik olarak kabul ediliyor. Kullanıcının canlı yayın yapan FM radyo istasyonlarının çoğunu dinlemesine olanak tanıyor. FM radyo alıcısı bulunan hemen hemen tüm telefonlar, anten görevi gördüğü için cihaza kablolu bir kulaklığın bağlanmasını gerektiriyor.
Çoğu FM radyo alıcısı, RDS üzerinden temel radyo istasyonu bilgilerini alabilir. FM radyo kullanımı şebeke operatörüne müdahale etmez ve ücretsizdir.
Nokia, normal radyo yayınlarına ek bir bilgi katmanı olarak görseller ve metinler ekleyen Görsel Radyo özelliğiyle FM radyo arayüzlerini geliştiriyor.
Sesli programlamayla senkronize edilmiş grafik ve metin sunumu, veri bağlantısı üzerinden telefona indirilir; Görsel Radyo’nun eklenmesi FM iletim zincirini etkilemez.
Visual Radio’nun sunabileceği içerik türleri şunlardır:
Şu anda yayında olan şarkı ve sanatçı hakkında bilgi.
Sunucular veya haberlerle ilgili görselleri görüntüleyin.
Hava durumu yayını sırasında gösterilen hava durumu haritası
Şarkılar çalarken haberler, hava durumu ve trafik uyarıları.
Bir talk show’u dinleyin ve şimdiye kadar nelerin konuşulduğunu görün.
Big Brother tarzında izleyici oylarına katılın!
Canlı yayınlanan yarışmalara katılın.
Görsel Radyo özelliğini yalnızca hücresel veri bağlantısı üzerinden kullanabilirsiniz, Wi-Fi üzerinden kullanım mümkün değildir.
FM yayıncılığı, taşıyıcı dalgayı modüle etmek için frekans modülasyonu (FM) kullanan bir radyo yayıncılığı yöntemidir. Kasım 1919’da Hans Idzerda, Hollanda’nın Lahey kentinde bulunan PCGG istasyonu üzerinden dar bantlı FM kullanarak yayınlara başladı. Bununla birlikte, çoğu erken dönem yayın istasyonu bunun yerine Genlik Modülasyonu (AM) iletimlerini kullandı.
1933 yılında Amerikalı mühendis Edwin Armstrong, dünya çapında yayın radyosu üzerinden yüksek kaliteli ses iletmek için kullanılan geniş bantlı FM’i icat etti. FM yayıncılığı, AM yayıncılığı gibi diğer analog yayın tekniklerine göre daha yüksek doğruluk—orijinal program sesinin daha doğru bir şekilde yeniden üretilmesi—sunar . Ayrıca, AM’de sıklıkla duyulan statik ve patlama seslerinden daha az etkilenmesi nedeniyle yaygın parazit türlerine daha az duyarlıdır, ancak yayın mesafesi daha sınırlıdır. Bu nedenle, FM, müzik ve genel ses yayınlarının (ses spektrumunda) çoğu için kullanılır. FM radyo istasyonları, radyo frekanslarının çok yüksek frekans aralığını kullanır.
Yayın bantları
Dünya genelinde FM yayın bandı, radyo spektrumunun VHF bölümüne girer. Genellikle 87.0 ila 108.0 MHz veya bunun bir kısmı kullanılır, birkaç istisna dışında:
87.0 ila 87.5, ITU bölge 1’de (Afrika, Avrupa ve Rusya) mevcut değildir.
Eski Sovyet cumhuriyetlerinde ve bazı eski Doğu Bloku ülkelerinde, daha eski 65,8–74 MHz bandı da kullanılmaktadır. Atanan frekanslar 30 kHz aralıklarla belirlenmiştir. Bazen OIRT bandı olarak da adlandırılan bu bant, yavaş yavaş kullanım dışı bırakılmaktadır. OIRT bandının kullanıldığı yerlerde, 87,0–108,0 MHz bandı CCIR bandı olarak adlandırılır.
Japonya’da 76-95 MHz aralığı kullanılmaktadır.
Brezilya’da, 2010’ların sonlarına kadar FM yayın istasyonları yalnızca 88-108 MHz bandını kullanıyordu, ancak analog televizyonun aşamalı olarak kaldırılmasıyla birlikte, 76-88 MHz bandı (VHF televizyonunda eski bant kanalları 5 ve 6), ANATEL ile anlaşma gereği FM’ye geçen eski yerel MW istasyonlarına tahsis edildi.
Bir FM radyo istasyonunun frekansı (daha doğru bir ifadeyle, atanmış nominal merkez frekansı) genellikle 100 kHz’nin katlarıdır. Güney Kore’nin, Amerika kıtasının, Filipinler’in ve Karayipler’in çoğunda yalnızca tek katlar kullanılır. Bazı diğer ülkeler, özellikle Amerika Birleşik Devletleri’nden ithal edilen ve yalnızca bu frekanslara ayarlanabilen radyolara sahip araçlar nedeniyle bu plana uymaktadır. Avrupa’nın, Grönland’ın ve Afrika’nın bazı bölgelerinde yalnızca çift katlar kullanılır. Avrupa’nın çoğunda hem tek hem de çift katlar kullanılır. İtalya’da 50 kHz’nin katları kullanılır. Bazı ülkelerde, 1, 10, 30, 74, 500 ve 300 kHz gibi standart dışı aralıklarla diğer alışılmadık ve eski FM yayın standartları da mevcuttur.
Kanallar arası paraziti en aza indirmek için, aynı veya yakın verici sahalarından faaliyet gösteren istasyonlar, daha yakın frekans aralığı teknik olarak izin verildiğinde bile en az 500 kHz frekans ayrımını koruma eğilimindedir. ITU, göreceli güçlerine göre frekanslar arasındaki minimum aralığı veren Koruma Oranı grafiklerini yayınlamaktadır. Yalnızca kapsama alanları arasında yeterince büyük coğrafi ayrım bulunan yayın istasyonları aynı veya yakın frekanslarda çalışabilir.
Çoğu ülkede, modüle edilmemiş taşıyıcının izin verilen maksimum frekans hatası belirtilir ve bu hata genellikle atanan frekansın 2 kHz’i içinde olmalıdır.
