MPEG-4, özellikle düşük bant genişliğine (1,5 Mbit/sn’den düşük bit hızı) sahip video/ses kodlama amaçları için tasarlanmış, MPEG grubu tarafından standartlaştırılmış en yeni video/ses sıkıştırma yöntemlerinden biridir.
MPEG-4, daha düşük veri hızlarında ve daha küçük dosya boyutlarında DVD kalitesinde video (MPEG-2) sunmak üzere tasarlanmıştır.
Şunu belirtmek gerekir ki, MPEG-1 ve MPEG-2’nin aksine, MPEG-4’ün kendisi tek bir birleşik kodlama mekanizması değil, belirli ortak özelliklere sahip çeşitli video ve ses kodlama yöntemlerinin bir grup adıdır. Bu “türler”, MPEG-4 sıkıştırma şemasında genellikle “profiller” veya “katmanlar” olarak adlandırılır ve her yeni profil, oynatma yeteneği açısından MPEG-4’ün eski, “düşük” sürümleriyle geriye dönük uyumlu olmalıdır.
Muhtemelen en bilinen MPEG-4 video kodlayıcıları DivX ve XviD’dir ve her ikisi de günümüzde tamamen standartlara uygun MPEG-4 kodlayıcılardır. Hem XviD hem de DivX’in yaygın olarak kullandığı en yaygın MPEG-4 profilleri “basit profil” ve “gelişmiş basit profil” olarak adlandırılır.
Bu iki standartlaştırılmış video kodlama profilinin yanı sıra, MPEG-4 grubu birkaç başka profili de standartlaştırmıştır. Bunların en önemlileri H263+ (cep telefonlarında yaygın olarak kullanılan ve 3GP olarak adlandırılan) ve H.264’tür (genellikle AVC veya daha teknik olarak MPEG-4 Bölüm 10 olarak da bilinir).
MPEG-4 bir kapsayıcı format olduğundan, MPEG-4 dosyaları herhangi bir sayıda ses, video ve hatta altyazı akışı içerebilir; bu da bir MPEG-4 dosyasındaki akış türünü yalnızca dosya adı uzantısına bakarak belirlemeyi imkansız hale getirir.
MPEG-4 Bölüm 14 dosyaları için resmi dosya uzantısı .mp4’tür, bu nedenle kapsayıcı biçim genellikle kısaca MP4 olarak adlandırılır. Bununla birlikte, MP4 kapsayıcısının içindeki içeriği belirtmek için çeşitli dosya uzantıları da yaygın olarak kullanılır:
Ses ve video içeren MPEG-4 dosyaları genellikle standart .mp4 uzantısını kullanır.
Yalnızca ses içeren MPEG-4 dosyaları genellikle .m4a uzantısına sahiptir. Bu durum özellikle korumasız içerikler için geçerlidir.
iTunes Store üzerinden satılan ve FairPlay Digital Rights Management tarafından ses akışları şifrelenmiş MPEG-4 dosyaları .m4p uzantısını kullanır.
Bölüm işaretleri, resimler ve köprüler de dahil olmak üzere meta veriler içeren sesli kitap ve podcast dosyaları .m4a uzantısını kullanabilir, ancak daha yaygın olarak .m4b uzantısını kullanırlar. .m4a uzantılı ses dosyaları “yer imi” (son dinleme noktasını hatırlama) özelliğine sahip değildir, oysa .m4b uzantılı dosyalar bu özelliğe sahiptir.
Ham MPEG-4 Görsel bit akışları .m4v olarak adlandırılır.
Cep telefonları, .3gp ve .3g2 uzantılarıyla MPEG-4 Bölüm 12’nin (diğer adıyla MPEG-4/JPEG2000 ISO Temel Medya dosya formatı) basitleştirilmiş bir sürümü olan 3GP’yi kullanır. Bu dosyalar ayrıca MPEG-4 olmayan verileri (H.263, AMR, TX3G) de depolar.
.m4a ve .m4v uzantılarının yaygın ancak standart dışı kullanımı, Apple’ın iPod, iPhone ve iTunes Store’u ile Microsoft’un Xbox 360 ve Zune’unun popülerliğinden kaynaklanmaktadır. Modifikasyon gerektirmeden, Nintendo’nun DSi’si ve Sony’nin PSP’si de M4A dosyalarını oynatabilir.
