Kelime anlamı olarak “tek renk”. Monokrom ekran, genellikle siyah beyaz veya gri tonlamalı ekran olarak bilinir. Cep telefonlarında bu tür siyah beyaz ekranlar genellikle yeşil, mavi veya turuncu gibi renkli bir arka ışık kullanır. Cep telefonlarında artık tek renkli ekranlar ana ekran olarak kullanılmıyor, ancak bazıları hala harici ikincil ekran olarak kullanılıyor.
AMOLED (açılımı “active-matrix organic light-emitting diode” yani “Aktif matrisli organik ışık yayan diyot”) akıllı saat, mobil cihazlar, akıllı telefon, tablet bilgisayar, dizüstü bilgisayarlar ve televizyonlarda kullanılan bir ekran teknolojisidir. OLED, organik bileşiklerin elektrolüminesan malzemeyi oluşturduğu belirli bir ince film gösterim teknolojisini tanımlar ve aktif matris, piksellerin adreslenmesinin ardındaki teknolojiyi belirtir.
2008 yılı itibarıyla, AMOLED teknolojisi cep telefonlarında, medya oynatıcılarda ve dijital kameralarda kullanıldı ve düşük güç, düşük maliyetli ve geniş boyutlu (örneğin 40 inç) uygulamalara doğru ilerleme sağlamaya devam etti.
Bir AMOLED ekran, elektriksel aktivasyon üzerine ışığı (lüminesans) üreten, bir ince film transistör (TFT) dizisine yerleştirilen veya entegre OLED piksellerinin aktif bir matrisinden oluşur; her bir piksele akan akımı kontrol etmek için bir dizi anahtar olarak işlev görür. Tipik olarak, bu sürekli akım akışı, bir TFT, bir depolama kapasitörünün şarjını başlatmak ve durdurmak için her bir pikseldeki en az iki TFT (lüminesansın tetiklenmesi için) tarafından kontrol edilir. İkincisi piksele bir sabit akım oluşturmak için gerekli seviyede bir voltaj kaynağı sağlamak, böylece pasif matrisli OLED işlemi için gerekli olan çok yüksek akımlara olan ihtiyacı ortadan kaldırmaktır. TFT arka plan teknolojisi, AMOLED ekranların üretiminde çok önemlidir. AMOLEDlerde, iki ana TFT arka plan teknolojisi, polikristalin silikon (poli-Si) ve amorf silikon (a-Si) şu anda düşük sıcaklıklarda (150 °C’nin altında) aktif matrisli arka planları doğrudan esnek plastik substratlara imal etme potansiyeli sunan, esnek AMOLED ekranlar üretmek için kullanılmaktadır. Kırmızı ve yeşil OLED filmler, mavi OLED filmlere kıyasla daha uzun ömürlüdür. Bu değişim, belirli bir piksel diğer piksellerden daha hızlı kaybolurken renk kaymalarıyla sonuçlanır. AMOLED ekranlar aşırı kullanılmış görüntülerle temsil edilen fazla kullanılan renklerin kalıcı bir izi bırakan yanık ekrana yatkındır.
Üreticiler, kapasitif sensör dizilerinin üretimini AMOLED modülünün üretim sürecine entegre eden hücre içi dokunmatik paneller geliştirdiler. Hücre içi sensör AMOLED imalatçıları AU Optronics ve Samsung’u içerir. Samsung, bu teknolojinin sürümünü “Super AMOLED” olarak pazarladı. DuPont araştırmacısı, var olan kimyasal buhar birikimi (CVD) teknolojisiyle maliyet ve performans açısından rekabetçi olan yeni bir solüsyon kaplı AMOLED ekran teknolojisi için kaplama işlemlerini optimize etmek için hesaplamalı akışkanlar dinamikleri (CFD) yazılımını kullandı.[5] Özel modelleme ve analitik yaklaşımlar kullanarak Samsung, kısa sürede ve uzun menzilli film kalınlığı kontrolü ve ticari boyutta büyük cam boyutlarında tekdüzelik geliştirmiştir.
AMOLED ekranlar, pasif matristen daha yüksek yenileme oranlarına sahiptirler, genellikle tepki süresini bir milisaniyeden daha kısa bir sürede azaltır ve çok daha az güç tüketirler. Bu avantaj, aktif matrisli OLED’lerin güç tüketiminin pil ömrü için kritik önem taşıdığı taşınabilir elektronik cihazlar için oldukça uygun olmasını sağlar.
Ekranın kullandığı güç miktarı, gösterilen renk ve parlaklığa bağlı olarak önemli derecede değişir. Örnek olarak, ticari bir QVGA OLED ekranı, siyah bir zeminde beyaz metin gösterirken 0,3 watt tüketir, ancak gösterilenlerden bağımsız olarak 0,35 watt sabit bir LCD tüketebilirken siyah zemin üzerine siyah metin gösteren 0,7 wattdan fazladır. Siyah pikseller tamamen kapalı olduğu için, AMOLED’in LCD’den önemli ölçüde daha yüksek kontrast oranları da vardır. AMOLED ekranlar, azalan azami parlaklık nedeniyle LCD’lerle karşılaştırıldığında doğrudan güneş ışığında görmek zor olabilir. Samsung’un Süper AMOLED teknolojisi, ekranın katmanları arasındaki boşlukların boyutunu azaltarak bu sorunu giderir. Buna ek olarak, PenTile teknolojisi sıklıkla daha yüksek çözünürlüklü bir ekran için kullanılırken, aksi halde gerekenden daha az altpiksel ister, bazen de aynı özünürlükte olmayan (kalem fayans) bir ekrana kıyasla daha az keskin ve daha grenli bir görüntü elde edilir.
AMOLED ekranlarında kullanılan organik materyaller nispeten kısa bir sürede bozulma eğilimi gösterir ve bir renk diğerlerinden daha hızlı solmaya başlarken renk kaymalarına, görüntü kalıcılığına ya da yanmaya yol açar. 2010 yılı itibarıyla AMOLED ekranlar için talep artmış ve Samsungun üretilen görüntülerin arz sıkıntısı nedeniyle bazı HTC akıllı telefon modelleri gelecekte Samsung-Sony ortak girişimi SLCD’den yeni nesil LCD ekranlar kullanacak şekilde değiştirilmiştir.
Aralık 2011 itibarıyla satılan amiral gemisi akıllı telefonlar Super AMOLED veya IPS LCD premium LCD’lerden birini kullandı. Galaxy Nexus ve Samsung Galaxy S III’deki gibi süper AMOLED ekranlar, çoğu zaman, iPhone 4S, HTC One X ve Nexus 4’te bulunan IPS panel premium LCD’lerle karşılaştırılmıştır. Örneğin, ABI Research’e göre Motorola Moto’da bulunan AMOLED ekranı, parlak koşullar esnasında sadece 92 mA ve loşken 68 mA akım çeker. Öte yandan, IPS ile karşılaştırıldığında, AMOLED’in verim oranı düşüktür, maliyet de yüksektir.
