Mobil bilişimde, çoklu dokunma, bir dokunmatik ekranın (veya dokunmatik yüzeyin) yüzey üzerindeki iki veya daha fazla temas noktasını eş zamanlı olarak tanıma yeteneğini ifade eder. Çoklu noktaların sürekli olarak izlenmesi, mobil telefon arayüzünün hareketleri tanımasını sağlar ve bu da yakınlaştırmak için sıkıştırma gibi gelişmiş işlevleri mümkün kılar.
Çoklu dokunma algılama özelliği, dirençli tipteki dokunmatik ekranlarda (ucuz dokunmatik telefonlar) çalışmaz; bu özellik, kapasitif dokunmatik ekranlarda (günümüzde dokunmatik telefonların çoğunluğu) doğal olarak bulunur. Apple, ilk iPhone’uyla mobil telefonlarda çoklu dokunmatik teknolojisinin öncüsü olarak kabul edilir. Günümüzde çeşitli platformlarda bulunan yakınlaştırma ve döndürme hareketlerini onlar tanıtmıştır.
Bilgisayar biliminde, çoklu dokunma, bir yüzeyin ( dokunmatik yüzey veya dokunmatik ekran ) aynı anda yüzeyle birden fazla temas noktasının varlığını tanımasını sağlayan bir teknolojidir. Çoklu dokunmanın kökenleri 1970’lerde CERN,MIT, Toronto Üniversitesi, Carnegie Mellon Üniversitesi ve Bell Labs’ta başladı. CERN, Süper Proton Senkrotronunun kontrolleri için 1976 gibi erken bir tarihte çoklu dokunma ekranları kullanmaya başladı. Kapasitif çoklu dokunma ekranları, 2007 yılında Apple’ın iPhone’u ile popüler hale geldi. Çoklu dokunma, yakınlaştırmak için sıkıştırma gibi ek işlevsellik uygulamak veya jest tanıma kullanarak önceden tanımlanmış jestlere bağlı belirli alt rutinleri etkinleştirmek için kullanılabilir.
Bu alandaki hızlı gelişmeler sonucunda “çoklu dokunma” teriminin çeşitli kullanımları ortaya çıktı ve birçok şirket, “hareketle geliştirilmiş tek dokunma” veya diğer şirketler ve araştırmacılar tarafından kullanılan diğer çeşitli terimlerle adlandırılan eski teknolojiyi pazarlamak için bu terimi kullanıyor. Benzer veya ilgili diğer birçok terim, bir cihazın farklı temas noktalarının konumunu tam olarak belirleyip belirleyemediğini veya yalnızca yaklaşık olarak belirleyip belirleyemediğini ayırt etmeye çalışarak çeşitli teknolojik yetenekler arasında daha fazla ayrım yapmayı amaçlıyor, ancak bunlar genellikle pazarlamada eş anlamlı olarak kullanılıyor.
Çoklu dokunma özelliği, mobil cihazlarda ve akıllı cihazlarda genellikle kapasitif algılama teknolojisi kullanılarak uygulanır. Kapasitif bir dokunmatik ekran tipik olarak, CMOS (tamamlayıcı metal oksit yarı iletken ) teknolojisinden üretilmiş bir kapasitif dokunmatik sensör, uygulamaya özgü entegre devre (ASIC) denetleyicisi ve dijital sinyal işlemcisinden (DSP) oluşur. Daha yeni bir alternatif yaklaşım ise görüntü sensörü teknolojisine dayanan optik dokunma teknolojisidir.
Bilgisayar biliminde, çoklu dokunma, bir dokunmatik yüzeyin veya dokunmatik ekranın yüzeyle birden fazla veya ikiden fazla temas noktasını tanımasını sağlayan bir teknolojidir. Apple, 2007 yılında “çoklu dokunma” terimini popülerleştirdi ve bu terimle yakınlaştırmak için sıkıştırma veya önceden tanımlanmış hareketlere bağlı belirli alt rutinleri etkinleştirme gibi ek işlevler uyguladı.
Terimin iki farklı kullanımı, bu alandaki hızlı gelişmelerden ve birçok şirketin, jestle geliştirilmiş tek dokunuş veya diğer şirketler ve araştırmacılar tarafından kullanılan diğer çeşitli terimlerle adlandırılan eski teknolojiyi pazarlamak için bu terimi kullanmasından kaynaklanmaktadır. Bir cihazın farklı temas noktalarının konumunu tam olarak belirleyip belirleyemeyeceğini veya yalnızca yaklaşık olarak belirleyip belirleyemeyeceğini ayırt etmeye çalışan diğer benzer veya ilgili terimler, çeşitli teknolojik yetenekler arasında daha fazla ayrım yapmak için kullanılmaktadır, ancak bunlar genellikle pazarlamada eş anlamlı olarak kullanılmaktadır.
