Temel hesaplama ve düzenleme işlevlerine sahip el tipi bir cihaz. Çoğunda büyük bir dokunmatik ekran, kalem bulunur ve el yazısı tanıma özelliğini destekler.
Genellikle, tipik cep telefonlarından daha hızlı işlemcilere sahiptirler ve daha karmaşık yazılımları çalıştırabilirler. PDA’ların çoğu, Pocket PC için Windows Mobile veya Palm OS gibi standartlaştırılmış bir işletim sistemi kullanır. Günümüzde PDA’lar, aynı işlevlerin tamamını yerine getirebilen ve ayrıca telefon görüşmesi özelliği de sunan yetenekli akıllı telefonlar tarafından geride bırakılıyor.
Kişisel dijital asistan
( PDA ) kişisel bilgi yöneticisi olarak işlev gören çok amaçlı bir mobil cihazdı. 1990’lar ve 2000’lerdeki patlamanın ardından, PDA’lar 2010’ların başlarında akıllı telefonların yaygın olarak benimsenmesiyle büyük ölçüde yerlerini kaybetti. Özellikle iOS ve Android tabanlı akıllı telefonlar onların yerini aldı ve PDA kullanımında hızlı bir düşüşe neden oldu.
PDA’ların düz ekranlı bir ekranı vardı; daha sonraki birçok PDA’da renkli ekranlar ve gezinme düğmeleri yerine dirençli dokunmatik ekranlar; hatta kapasitif dokunmatik ekranlar da bulunuyordu. Çoğu modelde ses özelliği de vardı, bu da taşınabilir medya oynatıcı olarak kullanılmalarına ve bazılarının telefon olarak kullanılmasına olanak sağlıyordu. 2000’li yılların başlarında, neredeyse tüm PDA modelleri Wi-Fi üzerinden internete erişebiliyordu; bu modeller genellikle bir web tarayıcısı içeriyordu.
PDA kavramı, zamanla cep telefonu, kamera ve GPS navigasyon sistemiyle birleşerek akıllı telefonu ortaya çıkardı. Daha az ölçüde de olsa, tablet bilgisayarlar da daha büyük ekranlar ve yeni işletim sistemleri sunarak PDA’ların yerini aldı.
